امروز سه شنبه ,۴ آبان, ۱۴۰۰

فاجعه بزرگی پیش روی مردم است

جناب آقای دکتر ربیعی! از نگاه شما دلیل اصلی مخالفت برخی از نمایندگان مجلس، اساتید، دانشگاهیان و مردم با اجرای طرح انتقال آب دریای خزر به استان سمنان چیست؟
نکته اول آن است که غالب این اشخاص از جزئیات اجرای این پروژه اطلاع ندارند و بی‌غرض اظهارنظر می‌کنند. اقلیتی هستند که به برخی از اطلاعات و جزئیات پروژه دسترسی دارند لیکن منافع محلی ومنطقه‌ای آنان مانع از پذیرش انجام پروژه می‌شودشامل تعداد اندکی از نمایندگان محترم مجلس که منطقه‌ای فکر می‌کنند نه منطقی و عمدتا رفتارشان سیاسی است و مردم نیز از آنان تأثیر می‌پذیرند، الناس علی دین ملوکهم.
نکته مهم اینجاست وقتی با نخبگان و اساتید استان مازندران صحبت میکنیم و نسبت به اهداف و جزئیات طرح توجیه می شوند به اردوگاه موافقین طرح می پیوندند .
غالبا اظهار می‌شود که دریاچه خزر با اجرای این طرح به سرنوشت دریاچه ارومیه دچار خواهد شد. دیدگاه شما در این ارتباط چیست؟
این سخن، تکیه‌کلام غالب مخالفین شده در واقع با این اظهارات با احساسات مردم بازی می ‌کنند و از این عبارت برای تشویش افکار عمومی و فریب مردم استفاده می‌کنند .اولا دریاچه خزر از طریق بزرگترین رود دنیا یعنی ولگا به دریای سیاه و آب‌های آزاد دنیا متصل است. ورودی آب دریای سیاه و آب‌های حوزه آبریز رود ولگا به وسیله روس‌ها کنترل می‌شود.
سالانه 275 میلیارد مترمکعب آب شیرین از رود ولگا و 130 رودخانه دیگر وارد دریاچه خزر می‌شود .حجم آب دریای خزر برابر است با 78 هزار میلیارد متر مکعب و حجم آب دریاچه ارومیه برابر است با 32 میلیارد متر مکعب یعنی 1 به 3200. بنابراین برداشت 200 میلیون مترمکعب از یک مخزن 78 هزارمیلیارد مترمکعبی قابل احساس نیست و به مثابه آن است که بخواهیم از یک مخزن تقریبا 400 لیتری ظرف مدت یک سال 1 سی سی آب برداشت کنیم.
آیا این مقدار برداشت قابل احساس است؟ اگر یک میلیارد متر مکعب هم برداشت کنیم می شود 5 سی سی از یک مخزن 400 لیتری ظرف یک سال. در حالی که 275 میلیارد مترمکعب سالانه ورودی آب به دریاچه خزر است و در این رقم نزولات آسمانی محاسبه نشده است.
وقتی لایه‌های شنی بستر دریا به عنوان فیلتر عمل می‌کنند
برخی معتقدند با نمک‌زدایی و شیرین‌سازی آب دریا، به سواحل دریا یا سطوحی از آب دریا آسیب‌های زیست‌محیطی جدی وارد می‌شود. نظر شما در این‌باره چیست؟
علاوه بر این موضوع، عده‌ای شایعه کرده‌اند که در ساحل نزدیک نیروگاه نکا، تعاونی‌های صیادی و مناطق صید آنان آسیب می‌بیند، در حالی که ابدا چنین نیست. اولا با تکنولوژی جدید با فاصله 1000 متر و بیشتر ،از ساحل دریا، لوله‌های آبگیر به وسیله دستگاه H.D.D در عمق 40 متری به صورت افقی تا 500 متر زیر بستر دریا عبور داده می‌شوند و در 3 یا 4 متری زیر بستر دریا نصب می‌شوند.
آب دریا با عبور از لایه‌های شنی بستر ، که نقش فیلتر را دارند از طریق این لوله‌ها که دارای درزها و سوراخ‌های پانچ‌شده می‌باشند، طبق قانون ظروف مرتبطه به سطح دریا منتقل شده و در دستگاه‌های آب‌شیرین‌کن عملیات نمک‌زدایی و شیرین‌سازی انجام می‌گیرد. بنابراین برای صیادان، ساکنین و تأسیسات ساحلی هیچ‌گونه فعالیت آبگیری و عملیات انتقال ، قابل احساس نیست.
در این روش همچنین به هیچ وجه آبزیان، اشیاء و آلودگی‌ها به داخل لوله‌ها نفوذ نخواهند کرد.
تصویر لوله در بستر دریا و دستگاه H.D.D
تکنولوژی جدید آب‌شیرین‌کن‌ها اساسا پسابی به جای نمی‌گذارند
نکته مهم‌تر اینکه سیستم جدید آب‌شیرین‌کن‌ها که به روش E.C.R کار می‌کنند اساسا پسابی ندارند که به دریا برگردد. بلکه نمک دریا و سایر عناصر محلول در آن به صورت خشت خشک یا کیک قهوه‌ای از سیستم آب‌شیرین‌کن خارج شده که محصولی ارزشمند و قابل فرآوری است و از آن عناصر مفیدی به دست می‌آید.
استحصال چه عناصری از این طریق امکان‌پذیر است و چه کاربردهایی برای آن‌ها درنظر گرفته‌اید؟
سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم، برم و 85 عنصر مفید دیگر. سدیم یا همان نمک که هم مصارف خوراکی دارد و هم صنعتی و تولید کلر از آن امکان‌پذیر است که مصارف بالایی در کشور دارد. از پتاس، کود زراعی برای بارورسازی خاک به دست می‌آید که کشور به آن نیاز جدی دارد. پتاس همچنین ماده اولیه شوینده‌ها، داروهای بهداشتی و آرایشی و انواع سرم‌ها و داروهای پزشکی است.
عنصر کلسیم هم به همین نحو ماده اولیه بسیاری از داروهاست. منیزیم نیز به عنوان یک ماده ارز‌شمند، مصارف نظامی دارد.
عکس دستگاه و پسماند گذاشته شود
بنابراین برای تصفیه و فرآوری عناصر، تاسیسات و کارخانجات زیادی باید در محل ایجاد شود؟
بله با اجرای این طرح زمینه‌ برای سرمایه‌گذاری‌های سنگین فراهم می‌شود. هزاران شغل پایدار ایجاد خواهد شد و برای صادرات این حجم از فرآورده‌های ارزشمند قطعا باید ظرفیت اسکله‌ها و بنادر در سواحل خزر افزایش یابد .
خط انتقال آب در مجاورت خط انتقال نفت اجرا خواهد شد
برخی معتقدند مسیر خط انتقال آب دریا به استان سمنان، مزارع، باغات و بخش‌هایی از جنگل‌های هیرکانی را تخریب خواهد کرد. در این باره چه توضیحی دارید؟
اولا خط انتقال آب دریا در کنار خط انتقال نفت اجرا خواهد شد. مردم مازندران می‌دانند برای انتقال نفت کشورهای حاشیه خزر، شامل روسیه، قزاقستان و ترکمنستان، در دولت مرحوم آقای هاشمی رفسنجانی و دولت هفتم، خط انتقال نفت از بندر امیرآباد نکا تا پالایشگاه نفت تهران احداث شده و هزاران هکتار از جنگل‌ها و مراتع پاکتراشی شده و این خط هم‌اکنون به عنوان جاده دسترسی به عرض 20 تا 30 متر توسط روستائیان عزیز ما در حال استفاده است.
در این طرح قرار است دو رشته لوله به قطر 1600 میلی‌متر در کنار لوله‌های نفت نصب و با 8 ایستگاه پمپاژ ، 200 میلیون متر مکعب آب منتقل شود. ثانیا مقرر گردیده در برخی مسیرها چنانچه درختان یا مزارع یا تاسیسات شهری وجود داشت با استفاده از دستگاه H.D.D لوله‌ها از عمق زمین عبور داده شوند .
81 کیلومتر از خط لوله نفت برای انتقال آب مورد استفاده قرار می‌گیرد
ثالثا در این طرح، از لب ساحل به طول 81 کیلومتر از خط نفت استفاده خواهد شد یعنی مسیر موجود ، از ضلع شرقی شهرهای ساری ، شیرگاه ، زیرآب و پل سفید تا دوآب و از دوآب از کنار جاده دوآب-خطیرکوه استفاده خواهد شد. سپس از چشمه روزیه ی خطیرکوه از خط انتقال آب روزیه-سمنان و تونل موجود استفاده خواهد شد و از تونل یک رشته لوله به سمت دامغان و شاهرود و میامی خواهد رفت و یک رشته به سمت سمنان و گرمسار که عمدتا از کنار خط نفت وگاز موجود استفاده خواهد شد .
آیا این مقدار آب برای مصارف کشاورزی توجیه اقتصادی دارد؟ آیا برای پوشش کویر یا ایجاد دریاچه‌ها استفاده خواهد شد؟
این آب صرفا برای مصرف شرب مردم استان خواهد بود و ممکن است بخشی برای صنعت مورد استفاده قرار گیرد. قیمت‌تمام شده این آب در مقصد کمتر از 5000 تومان نخواهد بود لذا برای کشاورزی سنتی و غرقآبی توجیه اقتصادی ندارد مگر در کشت گلخانه ای و کشاورزی مدرن و صنعتی. ایجاد دریاچه و یا انتقال به کویر متأسفانه شایعاتی است که برخی با اهداف سیاسی و به طور مغرضانه مطرح می‌کنند.
واقعا کدوم عقل سلیمی قبول می کند که آب گران و ارزشمندی در کویر رها شود .
برخی عنوان می‌کنند که انتقال آب دریای خزر، تنها برای توسعه استان سمنان است. نظر شما درباره این دیدگاه چیست؟
این نوع اظهارات ناشی از همان تلاش‌های مغرضانه برای ممانعت از انجام پروژه است. البته ممکن است برخی از روی ناآگاهی این سخن را بیان کنند. متاسفانه هنوز برخی از مسئولین پدیده خشکسالی و روند رو به تزاید مهاجرت و تخلیه سرزمین را جدی نگرفته‌اند. حیات مردم حاشیه کویر و فلات مرکزی به مخاطره افتاده است. اکنون همه تدابیر لازم برای مصرف بهینه و صرفه‌جویی در حوزه کشاورزی و صنعت و شرب مردم اجرایی شده است ولی با این حال مردم استان با جیره‌بندی آب روبرو شده‌اند.
فاجعه بزرگی پیش روی مردم است
برای آگاهی بیشتر توصیه می کنم حتما به آمار و ارقام و اقدامات مسؤلان استان توجه کنید. می‌توانید همه اطلاعات لازم در این زمینه را با جستجو در اینترنت از زبان مسؤلان استان بشنوید حقیقتا فاجعه بزرگی فرا روی مردم قرار دارد. اکنون نگهداشت جمعیت مهاجر از استان مازندران جزء دغدغه‌های مدیران استان سمنان است. بدیهی است با انتقال این مقدار آب ، هم ثبات جمعیتی خواهیم داشت و هم ظرفیت مهاجرپذیری استان از مازندران و حاشیه تهران افزایش پیدا خواهد کرد .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *